Saka vart ikkje betre då Per skulle gå på scena, men på vegen tråkka i monstersalata og nesten falt på den skarpaste kvinen frå skuffa like foran kulturministerdami og heile publikum. Med kulturministerdami i front peika og lo dei, mens han Per skjelte ut innvandrarkokkane. Ikkje at det er noko gale med korkje innvandrarar ellar kokkar, og i alle fall ikkje innvanndrarkokkar. Nokre ut åv dei lokale innvandrarne har stifta dansbandet «Bøtteballetta», og han Per har svinga seg til musiken deira mång ein gong. På sceno gjer da nemleg ikkje noko med frykteleg dårleg uttale – kor mange gongar har ikkje han Per sunge med på ord som umogleg kan ha nokon betydning – men som kokk e da vikteg, ja faktisk heilt essensielt å forstå kva som blir sagt til deg, og ikkje berre nikke som om du e i total forståing. Kvisleis innvandrarkokkane hadde trudd at gigantsalata skulle stå her, likje foran scena var heilt utruleg. Ein skandale tuson gongar størje enn The Great Salad Oil Scandal frå den store unaiten.

Så då lå no han Per og sprella mellom salatbladar og all slags mulige greiar som er i slike salatar. Rasande skuffa tenkte han at det ikkje var øve enda, han skullje vise dei alle saman. Men så begynte den feite dama å syngja på operaen sin. Og er det noko han Per veit, så e da at når den feita dama syngje, ja dau e du dau og da e berre å gje seg så snart som råd er. Med mye om og men kom Per seg ut av salata utan å kutta seg på den skarpaste knvia frå skuffa, og gjekk frå heile tilstelninga.