Han Hestemakjaren skjønde kva han Tjuvradden meinte, og tenkte det var best å få da unnagjort, så han kunne fortsetje å njuta kuntsverka i fred. Difor byrja han å rope svakt

Ahahahahahahah Tjuvradd!
Ahahahahahahah Tjuvradd!

«HØGARE!», brøla Tjuvradden, og Kloven Kjell stemde oppgitt i saman med Hestemakjaren. Tjuvradden bøygde armane i albueledda og gjynga armane taktfast fram og tilbakje samstundes som knærne hass rytmisk fekk ei lita knekk. Kvar gong Hestemakjaren og Kjell sang «Tjuvradd!» fekk Tjuvradden ei ekstra knekk i kneo og svinga ekstra med armane. Ingenting e som kjenningsmelodia hass Tjuvradd Tjukken.

Ahahahahahahah Tjuvradd!
Ahahahahahahah Tjuvradd!
Tjuvradd!
Tjuvradd!

No klarde ikkje Tjuvradden halda seg lenger. Han opna munno og som ein slags mutert kombinasjon av Alex Rosen og Bjarne Brøndbo gaula han i veg.

I was caught
In the middle of a railroad track. Tjuvradd!
I looked ’round
And I knew there was no turning back. Tjuvradd!
My mind raced
And I thought, what could I do? Tjuvradd!
And I knew
There was no help, no help from you. Tjuvradd!
Sound of the drums
Beating in my heart
The thunder of guns
Tore me apart

You’ve been – Tjuvradd robbed

Went down the grusvei
Broke the limit, we hit the bygd
Went through to Bygdi
Yeah, Bygdi, and we had some fun
We met some banks
Some banks who gave a good time
Broke all the rules, played all the fools
Yeah-yeah, they, they, they blew our minds

I was shaking at the knees
Could I rob again please?
Yeah, the banks were too kind

You’ve been – Tjuvradd robbed, Tjuvradd robbed
Yeah-yeah-yeah, Tjuvradd robbed
Oh, Tjuvradd robbed

Yeah

Tjuvradden heiv seg rundt i den villaste luftgitarsoloen han Benny nokon gong hadde sett før han tok opp att syngjinga.

Tjuvradd robbed, yeah-yeah-yeah
Tjuvradd robbed, Tjuvradd robbed, Tjuvradd robbed
Whoa, bank, bank, Tjuvradd robbed
You’ve been Tjuvradd robbed, Tjuvradd robbed
Tjuvradd robbed, Tjuvradd robbed
You’ve been Tjuvradd robbed

Tjuvradden lot dei siste songtona fade ut saman med det siste luftgitarriffet. Før han såg oppspelt på dei andre og sa: «Det var den hemmelege døro ja».

Tjuvradden starta det raskaste handarbeidet han Benny nokon gong hadde setj, og snart opna den skjulde døri seg og dei stirra inn på pall på pall med sedlar. Tjuvradden går gjønom døri fulgt av Benny og Kjell. Ja til og med han Hestemakjaren let seg løsrive frå ho Lady Godiva når han ser alle pengo, og tanka på all gründerverksomheta han kan starte med så mykje kapital – kor monge gründareventyr har ikkje starta med stjolne idear og eigedelar. Idet dei kjeme inn i kvelvet ser Kjell at hovudet hass Benny byrjar å virre i alle retningar, net so han froomasjesyklista som ser ut slik ei hodelaus kylling hadde sett ut dersom ho hadde hatt hovude. Benny teke handa inn under jakka, drar ut ei lita flaskje og styrter heile innhaldet medan Kjell ser sjokkerad på. «Har han Benny alltid hatt brillar?» spør han Kjell seg sjølve og gnir seg i augo. Benny har i alle fall brillar no, og longe tennar, hoggtennar? Kjell gnir seg i augo endå ei gong, det må vera pengerusa som gjer at han ikkje ser tydeleg.

Bennys nesebor kjente lukten med en gang døren ble åpnet, og han visste at hvelvet ikke var tomt. Så fort de var kommet inn, hev han derfor nedpå styrkedrikken og begynte å bevege seg rundt i hvelvet med spasmiske og hurtige bevegelser.

Han Tjuvradden var alltid i gøtt humør når tjuvraddaktiviteto nærma seg crescendo, ikkje tro at han Tjuvradden ikkje e kjende med typiske storbyord, og i dag var inga unntak. Oppildna såg Tjuvradden seg rundt, og der var Tangens pengar. Tjuvradden byrja å gå mot pengane då han Benny føyk forbi medan han sa «Bob, bob, bob, ikke sant.» «Me har da ikkje så travelt Benny» ropa Tjuvradden etter han.

Skyggen hører en dør åpnes, deretter hører den flere stemmer, og skjønner at dette slett ikke er en nattevakt. Hvelvet er stort så Skyggen håper de har tenkt seg til en annen del av hvelvet, men hører fort at de kommer i retning Skyggen. Plutselig hører Skyggen «Bob, bob, bob, ikke sant» og det går frysninger nedover ryggen dens.

Lukten er klar og tydelig og Benny stormer i retning pengestablene. Benny runder stablene og ser … ingenting. Men lukten er ekstremt sterkt. Han vender blikket oppover. Oppå pengene! Benny hopper så høyt han kan og prøver å dra seg opp på stablene med hjelp av armene, med det resultat at pengestablene gir etter og han dundrer i bakken med flere millioner regnende over seg. Men gjennom pengeregnet ser han skapningen som er årsaken til den merkelige lukten.

Skyggen rakk akkurat å komme seg opp på pengestablene før ‘Bob, bob, bob, ikke sant’-skikkelsen rundet pengestabelhjørnet. Plutselig ser Skyggen et par armer stikke opp over kanten på stabelhaugen, og gjennom pengejordskjelvet og pengeregnet armene startet, ser Skyggen hva som er etter den. Skyggen snur ryggen til forfølgeren og klarer akkurat å hoppe over til neste pengestabel, før forfølgeren river ned resten av pengestabelen Skyggen nettopp satt på.

Tjuvradden, Kjell og Hestemakjaren ser undrande på da so skjer. Han Benny forsvann bak nokre pengestablar, og plutseleg e da reine pengejordskjelvet der Benny hiv seg inn i stablane. «Sjå der!» seiar med eitt Kjell og pekar, «E da nokon på toppa av pengestablane?» Tjuvradden sjår, og da e tydeleg at Kjell har rett. Ei nett og lita, nisseliknande?, skapning hoppar frå den eine stabelen til den andre, med han Benny halsande og kavande etter. Man kan seie mykje om han Tjuvradden, men kvikk i hovudet e han, og med eit e da openbart kvifor han Benny seier så mykje ’Ikke sant’. Klovnen Kjell ser også ut til å ha kobla saman punktane, han e nemleg endå kvitare i andletet enn han pleiar, medan han Hestemakjaren av alle ting har byrja å fikla med mobila si som han attpåtel klarar å mista i gølvet. Idet mobila landa i gølvet byrjar den å spela «Yakety Sax», songa hass Støvelman, og trass i Hestemakjarens febrilske trykking på mobilo tiltek berre musikka i styrke.  Og snart e heile kvelvet fyld av saxtonar medan Benny og da som kanskje, eller kanskje ikkje, e ei nisse fyk gjønom heile kvelvet. Tjuvradden og Kjell sjår fasinert på jakta; medan Hestemakjaren har forstått at han ikkje klarar å stoppje songa på mobilo, og e no oppteken av å beundra ei av dei sju gullbarrane som fortsatt e i Noregs Bank. Benny og nisso veltar pengestablar, pengepallar, pengeboksar og da som e, ellar for å vere meir presis; nisso hoppar over elle rundt det meste, medan han Benny veltar og herjar i veg. På eit tidspunkt forsvinn dei ut av synsfeltet hass Tjuvradden, og Tjuvradden lurar på om dei må gå og finna jegaren og bytet, men så høyrar Tjuvradden ei summande ljod og nisso kjem kjøyrande på ei truck med han Benny halsande ettar på ei motorisert pallejekk.

Ettar kvart kjeme Tjuvradden te at nok får vera nok, og han bestemmer seg for å léte Benny og nisso halde pau. «Kom an Kjell, me må ta pengane.» Tjuvradden og Kjell gingje bort til pengastablane dar jakta byrja, pengane hass Tangen. ‘Kosleis dei kunne vite kvilke pengar som e penga hass Tangen’ spørje du. Jau, da e enkelt. Penga hass Tangen e pengane som står undar skiltet «Tangens penger.» «Kva skal me putta pengane i?» spørjer Kjell. Tjuvradden må innraume at da e eit steikje gøtt spørsmål, men da e lov å he flaks, for mellom dei samanraste pengane ligjar det ein sekk. «I den.» svarar Tjuvradden. «Det e hol i ho» svarar Kloven Kjell etter å ha plukka opp sekko. «Fiks ho med ei av lappane frå buksa di då.» Minutar senare har Kjell plugga holet, medan Tjuvradden har funni ei antikk snøskufje etter sentralbanksjef Bomhoff som regjerde bankji før snart hundre år sedan. Med snøskuffja skyflar han pengar inn i sekko medan Benny og nisso fortsatj fer rundt som gale.

Skyggen kjenner hjertet banke, dels grunnet situasjonen i seg selv, dels grunnet all løpingen. I øyekroken ser Skyggen tre personer i tillegg til ‘Bob, bob, bob, ikke sant’-skikkelsen som jager den. To av personene har tydeligvis lappet sekken og skuffer penger inn i den. Tredjemann virrer meningsløst rundt. Alle tre virker, etter den innledende interessen, totalt uinteresserte i Skyggen. Skyggen tenker febrilsk der den løper. Det er to veier ut, ventilasjonssjakten den kom fra, og døråpningen de fire kom fra. Av disse er ventilasjonssjakten det tryggeste valget, men å komme seg inn der uten å bli tatt igjen av jegeren er vanskelig. Å velge døren er lettere, men hvor veien leder aner ikke Skyggen. Risikabelt. For å ikke snakke om at en flukt betyr at oppdraget er mislykket, med de fatale konsekvensene det medfører. Alle tankene leder til et sekunds uoppmerksomhet, og plutselig ligger Skyggen langflat på gulvet.

«Endelig!» tenker Benny og kaster seg mot Nissen. Høyrehånden er i ferd med å lukkes om Nissens ankel idet Nissen rykker til seg foten i et forsøk på å komme unna, men det er for sent. Benny strammer hånden og kjenner han har godt tak rundt foten. Han er helt i ekstase over alle hemmelighetene han nå skal avsløre og alt annet han vil oppnå. Tenk at det skulle gå så lang tid fra fiaskoen i Trøndelag til han omsider skulle lykkes. Benny drar nissen til seg, men så blir alt svart.

Tjuvradden sjår opp frå alle pengane, forundra øve at musikken med eit har stoppa. Men det han sjår gjer han endå meir forundra. Benny ligg langflat på golvet, tydeleg bevisstlaus, oppå det som ser ut som ein nisse. Nissen kavar fælt for å prøyva koma seg bort frå Benny, men han sitj tydelegvis heilt fast unde Benny. Øve Benny står Hestemakjaren med eit fortvila uttrykk i andletet, og ved sidan av Benny liggjer ei velta pidestall og 7 gullbarrar. Aha. Tjuvradden skjøner kva som he skjedd. Han Hestemakjaren he velta pidestallen med Noregs Banks gjenverande gullbehaldning, og han Benny fekk ei eller fleire av gullbarrane i hovudet og blei medvitslaus. Gullbarrane må også ha knust mobila hass Hestemakjaren og dermed stoppja musikka. Tjuvradden gingje bort til Hestemakjaren for å sjå kva dei skal gjere.

Nissen ser en av mennene komme mot den. Mannen har en væremåte som gjør at han fremstår som lederen, og Nissen skjønner at det er nå den har sjansen til å snakke seg ut av situasjonen, bare noen av Brandens gode menneskeferdigheter har smittet over på den.

«Da e ei nisse! Ei nissejente!» seiar Hestemakjaren idet Tjuvradden kjeme bort. ‘Javisst e da da’ tenkar Tjuvradden, nå har me sett da ogsau. Før han Tjuvradden rekk å opne munna, byrjar Nissejenta å snakkje. Og historia sjokkerar sjølv ein garvet kar som Tjuvradden. At da e spesielle tidar e Tjuvraddan likje klar øve som alle andre, men at det skulle få sånne konsekvensar va ikkje i Tjuvraddens villaste mareritt. Tjuvradden ser inga anna moglegheitar enn å gjera som Nissejenta foreslår. Så Tjuvradden og Hestemakjaren leggje han Benny i stabilt sideleie og hjelpe Nissejenta på beina. Klovnen Kjell he på sin side fått fylt alle Tangens pengar oppi sekkjo, og står no og sjår nedi ho og lurar på kos i alle dagar alle pengane fekk plass i den lille sekkjo. Med eit høyrar dei ei ljod. Alle frys, lyttar og lurar på om da e Beredskapstroppi som kjeme for å ta dei. Dei neste sekunda e ulideleg longe, men så dukker eit kjend fjes opp. «Da e han Syndebukkji! Kva gjer du her?» ropar Kjell. Syndebukkji forklarar at han var lei av å få skylda for alt mogleg rart, så han gøymde seg i ei av pengekassa hass Ederkopp Johnny. Men der va det så gøtt å ligja at han sovna, og då han vakna var kassa låst og i veg på ei humpete reise. I mangel på mat og drikje, har han Syndebukkji overlevd på å eta pengeseddlar dei siste to dygna. Benny og Nissejentas heftege jakt velta pengekassa og øydela lokket, men han Syndebukkji visste ikkje kven som laga alt lurvelevenet, så han våga seg ikkje ut med ein gong. «Og no kjeme eg til å få skylda for dette også» sukkar han Syndebukkji oppgitt. «Inga veit at du he vore her» seier Kjell, korpå Syndebukkji svarar «Trur du dei lete vere å mistenkje Syndebukkji når det finn ei haug halvspiste pengesedlar?»

Tjuvradden skjønar at her kan dei bli stående lenge, og bryt difor gjønnom. «Me må gå no. Kom alle saman.» Så går dei då. Tjuvradden bærande på Benny, saman med Hestemakjaren, som allereie drøymar om gründarverksamhet beståande av mobile sjukeus. Klovnen Kjell med pengesekko. Og Syndebukkji og Nissejenta som dannar baktroppen.

Godt hjulpet av Jonas, Audun, Trine Guri og Kjell Ingolf – og Trygve som he det med å blande seg inn med folk flest sjølv om han ikkje e invitert – e dei snart oppe på gato i Oslo, gjønom ei av dei monge nødutgongane. Klovnen Kjell øverrekjar sekko til Nissejento, som tydeleg letta forlet dei andre og gingjar inn i vinternatto.

Kvelda etter sit dei alle saman – Tjuvradd Tjukken, Klovnen Kjell, Hestemakjar Brand; ja tel og med han Benny og kona Celine, ikkje sant – sie om sie, rett nok med god avstand, i eit av hovudstadens betre konsertlokalar. Tjuvradden hadde nemleg stukke unna eit par bølgesedlar ettar gårsdagens kupp, og nytta dei til å sikre seg kremplasser hjå nokre av Noregs styste og beste artistar. Kva kan vel vere betre å innleie jula med enn konserta hass Per, dei tre bukkane Bruse, og trollet som ikkje lengar e eit nettroll? Særleg når du i tillegg har bidrege til å gleda utallege born og skape utallege arbeidsplasser. Kven skulle kunne ane at alle arbeidarane hjå Julenissen skulle havne i koronakarantene, og difor ikkje rekkje å få ferdig alle julegovane. Og til trass for alle offentlege stytteordningar og kontantstøttar, e da ingen som tenkjar på Julenisso. At myndigheita ikkje tenkar pau Julenisso får no så vera, men at hellar inga i befølkninga har ytra ynskje om støtte til Julenisso, var litt skuffande. Men so e da no berre. Julenisso hadde prøyvd bankane også, men kven vil låne pengar til so ein verksamheit, ein bedrift so ikkje gjer anna enn å gje bort gaver til folk kan man jo ikkje tene pengar på. Nei, då har man ikkje anna val enn å skaffa seg pengana på anna vis. Penga frå Noregs Bank går dermed til å skaffe julegovar til eit utal ungar, for ikkje å snakke om å halde oppe syselsetjinga i leketøysindustrien med alle dei ringverknadene det har i økonomien.

«Og kva med Tangen?» spør du. Jau, han e da inga problem før. Han har nemleg ein bestekompis som styrar seddelpressa hass Norges Bank. Då banka hellar ikkje e tjend med ei skandale, fekk heller inga vete om tjuveriet.

Per, dei tre bukkane Bruse, og trollet som ikkje lengar e eit nettroll spelar no si styste hit. Tjuvradden synkje gøtt ned i stoli og lyttar til den kjende teksto om ‘Per Spelmann’ medan han tenkjar på kor surt det var å gje frå seg alle pengane. Men på ei anna side var da kanskje ikkje så gale. Da e trass alt ikkje penga han gjer da før, da e opplevinga. Det e som han Tjuvradd Tjukken alltid seier: «Me e ikkje kriminelle, me e Tjuvraddar.»